22 2 * Mówił: «Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu! [...]
11 2 Pewnego wieczora Dawid, podniósłszy się z posłania i chodząc po tarasie swego królewskiego pałacu, zobaczył z tarasu kąpiącą się kobietę. Kobieta była bardzo piękna. [...]
22 29 Bo Ty, o Panie, jesteś moim światłem: Pan rozjaśnia moje ciemności.